นักเลงจับกีต้าร์ทำงานเพลงแบบอินดี้แท้ๆ

      มนุษย์เราเมื่อแรกเกิดเปรียบเหมือนข้าขาว คำพูดประโยคนี้หลายท่านคงเคยได้ยินมา แต่ถ้าในมุมมองของข้าพเจ้าแล้วนั้นแต่ละคนอาจจะไม่ใช่ผ้าขาว บ้างอาจเป็นต้นไม้ใหญ่เป็นที่พักพิงของใครๆ บ้างเป็นดั่งเมฆลอยบนฟ้าอิสระบนฟ้า บ้างเป็นปลากระเสือกกระสนดิ้นรนสู้ชีวิต

     แต่ตัวตนของข้าพเจ้าที่เป็นนั้นกลับมิใช่ ล้วนมิใช่ผ้าขาว มิใช่ต้นไม้ใหญ่ หากจะเปรียบแล้ว ข้าพเจ้าคล้ายดั่งของเหลวชนิดหนี่ง

หาก เดิมทีข้าพเจ้านั้นคงประหนึ่งน้ำบริสุทธิ์ถูกบรรจุลงในภาชนะที่เรียกว่า ทารก ครั้นต่อมาภาชนะนี้กลับบรรจุข้าพเจ้าไม่พอย้ายจากทารกมาสู่ บุรุษหนุ่ม ระหว่างนี้เอง ทั้งเวลาและสิ่งที่ค่อยๆปรุงแต่งจากภาชนะเก่ามาสู่ภาชนะใหม่นี้ น้ำบริสุทธิ์ย่อมแปรเปลื่ยนไป

    บางครั้งถูกปรุงแต่งจากคนรอบข้าง

    บ้างเป็นเพราะข้าพเจ้าจงใจใส่บางสิ่งลงไป

    บ้างปนเปื้อนจากสิ่งรอบกาย ใช่ว่าทุกสิ่งจะดี

    แต่สิ่งใดๆก็ตามมิว่าจะดีหรือเลวย่อมมีคุณค่าในตัวของมันเอง ข้าพเจ้ายังคงเป็นของเหลวชนิดหนึ่งอยู่ และพอใจในสิ่งต่างๆที่เข้ามาในชีวิตของข้าพเจ้า

   เนื่องเพราะข้าพเจ้าเรียนรู้จากสิ่งที่เข้ามาและยอมรับมันมาเป็นบทเรียน ของเหลวเช่นนี้ย่อมเปลื่ยนไป

เพียง แต่หากท่านมองเพียงภาชนะภายนอกของข้าพเจ้าเป็นอย่างไร ข้าพเจ้าก็เป็นอย่างที่ท่านมอง บางครั้งข้าพเจ้าอาจถูกมองว่ากลิ้งกลอกอยู่บ้าง

   เนื่องเพราะข้าพเจ้าเป็นของเหลว หากถึงเวลาที่จะต้องเปลื่ยนรูปร่างไปอย่างไร ข้าพเจ้าก็พร้อมเปลื่ยน

   หากต้องเป็นนักศึกษา ข้าพเจ้าก็สามารถเป็น

   หากต้องเป็นจิตกร ข้าพเจ้าก็สามารถทำได้

   เพียงแต่เนื้อแท้ของข้าพเจ้ายังคงอยู่ ของเหลวสีขุ่นๆที่ผ่านเวลา ผ่านอะไรมามากมายกว่าสามสิบปี แปรเปลื่ยนภาชนะมามากครั้งยิ่ง

   ถ้าท่านยังคงมองแต่เพียงภายนอก บางทีท่านอาจนึกรังเกียจภาชนะที่ไม่สวยงาม บางครั้งอาจจะไม่น่าสัมผัสยิ่ง

   อาจบางทีข้าพเจ้าเพียงหวังว่าให้ท่านลองสัมผัสเนื้อในของข้าพเจ้าดูบ้าง

   บางครั้งข้าพเจ้าอาจหอมหวานรัญจวนหัวใจ หรือบางทีเย็นยะเยียบจับใจท่านจนหนาวสั่นอาจบางครั้งข้าพเจ้าร้อนแรงดุจ เพลิงโหมให้ท่านหวาดกลัว

   ไม่ว่าจะอย่างไรข้าพเจ้ายังคงเป็นเช่นนี้ แม้ท่านอาจจะพบความขัดแย้งอันมากมายของข้าพเจ้า ที่แท้ข้าพเจ้าเป็นของเหลวประเภทใดกันแน่

 ข้าพเจ้า คือ เตกีล่า