เฮ้อในสุดสุดก็กลับมาแล้วครับคอมเสียกว่าจะซ่อมก็นานพอดูเลย ข้อมูลแล้วก็นิยาย เฒ่ามหาลัยที่เซฟไว้หายเรียบเวรจริงๆ แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าเศร้าสักเท่าไหร่ครับ

จะเล่าให้ฟังนะเรื่องน่าเศร้าของผม

อืมเมื่อวันที่ 7 สิงหา ที่ผ่านมาหลังจากที่แฟนผมในช่วงก่อนหน้านั้นบอกว่างานยุ่งไม่มีเวลาว่างจะมาเจอกันนั้นในที่สุดผมก็ได้เจอความจริง อย่างที่ผมคิดไว้ก่อนหน้านี้ เป็นเรื่องจริงที่มันน่าเสียใจ จะถามว่าโกรธมั๊ย สำหรับผมไม่อ่ะนะ แต่มันเสียใจมากๆ ยอมรับว่าพอเช้สวันที่7 สิงหา ผมไม่ได้นอนมาตั้งแต่คืนวันที่6แล้ว ด้วยความคิดที่ว่าเออไหนๆก็ไม่ได้นอนแล้วแถมงานวันนี้ก็ไม่มีเลยว่าจะไปรับเค้า ไปส่งที่ทำงานไปถึงก็เกือบๆ 7โมงครึ่ง พอผมกำลังจะเคาะประตูเรียกก็มีโทรศัพท์มาซะก่อนเลยหลุดคุยโทรศัพท์แถวๆบันไดของอพาทเมนต์ ไอ้พอคุยเสร็จแล้วกำลังจะวางโทรศัพท์นี่สิ จะเจอเค้าเดินออกมากับผู้ชาย ที่ผมไม่รู้จัก ตอนนั้นตัวชาเลยครับรู้สึกว่าตัวมันเหนือนข้างในกลวงไปหมด(ให้มันได้งี้สิว้อย) แต่ผมก็ไม่ได้ทักเค้าเต่ก็ยังอุตส่าห์ยิ้มให้(ผมยิ้มให้เค้านะ) พอเค้าลงลิฟห์ไป ผมพอตั้งสติได้ก็เลยเดินไปที่ห้องเค้ากะว่าจะเคาะประตูถามน้องสาวเค้าว่าผู้ชายคนนั้นมันใครกันวะ เคาะเสร็จดันไม่มีคนเปิดประตูออกมา ทั้งๆที่จริงแล้วตื่นกันหมดแล้วเพราะผมไปยินเสียงคนกินข้าวอยู่แล้วก็คุยกัน อืม เคาะอยู่ประมาณ3-4รอบไอ้ผู้ชายคนนั้นมันก็เดินมาถามผมว่า

" มีอะไร " (เฮ้ย ที่จริงผมควรจะเป็นฝ่ายถามมากกว่าว่าคุณน่ะมาค้างอะไรที่นี่ว้อย) ด้วยความที่งงมาก ผมก็ตอบไปว่า

" ไม่มีอะไรมาหาไอ้จัน (น้องสาวแฟนผม) จะมาเอาเบอร์ไอ้บิ๊ก แล้ววันนี้ผมก็ไม่มีงานเลยจะมานั่งคุยที่ห้อง (เพราะปกติผมไม่มีงานก็จะมานั่งคุยกับน้องเค้าอยู่แล้ว) แต่เคาะหลายครั้งแล้วไม่มีคนเปิดประตูเนี่ย พี่มีไอ้บิ๊กมั๊ย "

" ไม่มีจันมันยังนอนอยู่ไม่ตื่น "

"อืมๆ ครับ"

แล้วหมอนั่นก็เปิดประตูเข้าไปไอ้ผมก็ว่าจะตามไปคุยกับไอ้จันด้วยแต่มันดันปิดประตูใส่หน้าผมซะอีก.......

ไรวะผมเลยเซ็งจัดเดินมาที่ลิฟกะว่ากลับบ้านไปนั่งคิดดูว่ามันเกิดไรขึ้นดีกว่าพอเดินมาได้นิดหน่อย ไอ้บักสัตว์นั่นก็เปิดประตูออกมา แล้วพูดกับจันว่า "มีอะไร ให้โทรมา ปืนพี่อยู่ในห้อง"

อืม ดีมาก ปืนคุณมึงอยู่ในห้องแล้วคุณเป็นใครกันวะทำอย่างงี้กับผมมันเกินไปรู้มั๊ยแม่ง ปืนกูก็มีโว้ย ไอ้ห่าเอ้ยผมกะว่าจะเลิกเกเรแล้วนะในใจคิดไว้แค่นี้เพราะยังไม่รู้ว่าเค้าเป็นญาติของแฟนผมรึเปล่าเลยต้องตีหน้าเซ่อทำเป็นไม่ได้ยินไปก่อน

พอกลับมาในซอยบ้าน ก็แวะร้านของชำก่อน เพราะผมค่อนข้างจะแน่ใจมากว่าผู้ชายคนนี้คงไม่ใช่ญาติฝ่ายไหนของเค้าหรอก ครั้นจะไปอาละวาดทำตัวงี่เง่าก็ใช่ที่ แวะซื้อเบียร์2ขวดไปนั่งดื่มดีกว่า ซื้อเสร็จก็แวะอู่เพราะเพื่อนผมนอนพักอยู่ที่อู่เครื่องเสียง เห็นมันนอนอยู่เลยไม่ปลุก นั่งดื่มเบียร์คนเดียว คิดไปคิดมาเลยส่งMesไปหาเค้าจะได้ถามว่ามันเป็นอะไรกันแน่ผมเลยส่งข้อความไปหาเค้าว่า

ถ้าว่าง ก็โทรกลับหรือยิงมาก็ได้ มีเรื่องอยากคุยด้วย

เดี๊ยวมาเล่าต่อครับ ขอจัดการธุระแปป เพื่อนผมโดนยิงเมื่อวาน ตอนนี้นอนอยู่ICUที่รพ.แม่น้ำ แถวๆห้าแยกปากเกร็ด ยังไงคืนนี้จะกลับมาต่อให้จบครับ

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

แวะมายิ้มครับ

ขอบคุณที่ไปเยี่ยมเยียนครับ

ขอให้เพื่อนอาการดีขึ้นนะครับ

#1 By เบน on 2005-08-17 15:36

เสียใจด้วยนะคะ อย่าเศร้าไปเลย หากเค้าไม่ดีพอสำหรับคุณ คิดว่าได้รู้ตอนนี้ก้ดีกว่านะคะ (อ้าว สรุปยังอ่านไม่จบเลย รู้เรื่องเค้าไปหมดแล้ว)

#2 By BlUesE@-BlUesKy on 2005-08-17 18:20

รีบมาเล่าต่อนะ
รีบมาเล่าต่อนะ
สรุป...







มานเปงงาย

#5 By ZachNIMP on 2006-01-23 19:57

โห้ น่าเศร้า จัง ถ้าเปงมี่นะ เรื่องต้องจบวันนั้นแน่ๆ ไม่จบต้องเอาให้จบ เพราะว่า ไม่ยอมงะ ต้องมีเหตุผลดิ คนเรางะ
ใช่บะ อย่างนี้ ต้องถามให้รู้แล้วรู้รอดนะ

#6 By น้อง มิกมี่ค่ะ (203.188.37.20) on 2006-03-30 14:16