นักเลงจับกีต้าร์ทำงานเพลงแบบอินดี้แท้ๆ

ผมส่งข้อความไปให้แล้วก็คิดว่าราวๆเที่ยงคงจะโทรกลับมาหรืออย่างน้อยก็ยิงเบอร์มามั่งล่ะ แต่หลังจากรอจนเกือบๆเที่ยงก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ระหว่างนั้นผมก็นั่งดื่มเบียร์รอไปเรื่อยๆ จนมันเลยมาถึงบ่ายกว่าๆ ไอ้เล็กเพื่อนผมก็ขอให้ผมไปส่งมันที่บ้านมันจะกลับไปเบิกเงิน เลยไปส่งมัน แถวๆซ.กาหลงน่ะแหละ

พอไปถึงมันก็หายเข้าไปในบ้านพักนึงผมก็ยืนรออยู๋ข้างนอก พอมันมาก็เลยขี่รถกลับกันมาที่ซ.ทรายทองไปหารุ่นน้องคนนึงชื่อโย มันกำลังสักอยู่ เล็กก็ให้เงินผมมาร้อยนึง มันบอกว่าที่เคยติดเงินผมไว้ ไอ้ผมอยู่ในอารมณ์เซ็งๆอยู่แล้วเลยเดินไปซื้อเบียรมานั่งกินต่ออีกขวด วันนี้กินเบียร์แทบจะทั้งวันแล้วนะเนี่ย แต่ก็ยังไม่มีการโทรมาของคนที่ผมรอคอย รอนานจนกระทั่งผมเตรียมตัวจะไปเรียนแล้ว (ผมเรียนภาคสมทบ) ราวๆ4โมงเกือบจะครึ่งได้มั้ง โทรศัพท์ผมก็ดังขึ้นมา พอดูเบอร์ที่โทรมาก็เป็นเบอร์ของ เค้า ผมเลยรีบรับ แต่มันกลับทำให้ผมรู้สึกสึกแย่ลงยิ่งกว่าเดิม

"ฮัลโหล" เสียงที่ได้ยินกลับเป็นเสียงของหมอนั่น ทั้งๆที่จริงควรจะเป็นเค้าโทรมาซะด้วยซ้ำ

"ครับ"

"มีอะไรจะคุยกับเกดหรือ เมื่อเช้าพี่ก็ถามเอ็งแล้วไงว่ามีอะไรรึเปล่า งั้นเอ็งมาหาที่แยกสมเด็จตอนทุ่มนึง"

"ผมไปเรียนตอน6โมงกว่าจะเลิกก็เกือบ3ทุ่มไปตอนนั้นไม่ได้หรอก"

"งั้นเอ็งมาคุยกันตอน4ทุ่ม "

พอวางโทรศัพท์ผมก็แต่งตัวเตรียมออกไปเรียนแต่ผมก็แวะไปนั่งเล่นที่อู่ก่อนกะว่าพอสัก5โมงครึ่งค่อยไป แต่มันอารมณ์ไม่ค่อยดีเลยนั่งคุยกับเพื่อนยาวจะเกือบ6โมง เพื่อนผมอีกคนที่ทำงานอยู่แยกสมเด็จก็โทรมาคุยกันพักนึงผมเลยตัดสินใจไปคุยกันให้รู่เรื่องเลยตอนนี้ดีกว่า ก็เลยบึ่งมอเตอร์ไซยาวไปสถานีดับเพพลิงย่อยที่แยกสมเด็จที่เค้านัดผมไปคุยน่ะแหละ

ไอ้ครั้นไปถึงแล้วผมก็เอารถไปจอดไว้ที่ปั๊มข้างๆแล้วโทรหา บิ๊ก พอมันรับโทรศัพท์เสร็จก็เดินมาหาผมที่ปั๊ม

"มึงรู้เรื่องแล้วสิ"มันถามผม

"อืม"

"แม่ง กูผิดเองแหละไม่น่าให้พวกมันมาที่นี่เลย มันเลยรู้จักกับพี่เค้า มันก็ไม่อยากบอกมึง กลัวจะเสียมึงไป"

"อา"

"กูก็ไม่รู้จพูดไงดีว่ะ"

"ข้าน่ะ พูดกันมาตรงๆยังดีกว่าจะ ทำแบบนี้เสียความรู้สึก สำหรับข้านะเว้ย เค้าต้องการอะไรข้าก็ยอม"

"เออ กูรู้ แต่แม่งได้กันแล้ว กูก็กลัวมึงจะเสียใจเลยไม่อยากพูด"

"อือ"

"ไอ้เกดแม่งก็ กวนว่ะ มันบอกพี่เค้าว่ามันน่ะไปตามกวนตามตื๊อมัน"

"หืม ข้าเนี่ยนะ อะไรวะจริงเหรอ" ผมไม่เคยคิดเลยว่าเธอจะพูด ออกมาแบบนี้

"แล้วไงอ่ะ มากันรึยังเนี่ย"ผมเลยถามมัน

"อยู่ข้างในแหละ มึงไปรอด้านหลังแล้วกันเดี๊ยวกูไปตามมาให้"

"อา"

ผมเลยไปยืนคอยด้านหลังสถานี พักนึงหมอนั่นก็ออกมาแบ้วการสนทนาก็เริ่มขึ้น ผมก็จำไม่ค่อยได้นักหรอกแต่หมอก็พูดทำนองว่ารู้จักเค้ามาแล้วพักนึง(ห่า ประมาณ2สัปดาห์ แต่ผมคบกันมาครึ่งปี) อะไรก็ยอมให้เค้าได้ ถ้าเค้าเลือกผม หมอก็จะไป แต่ก็พูดว่าชีวิตขาดเค้าไม่ได้ (ฟังดูเหมือนจะดีแต่สุดท้ายก็เอาตัวเองก่อน) ผมก็อืออา เออ ออไป พักนึง ผมเลยให้บิ๊กไปตามเกดมา(แฟนผมน่ะแหละ)

พอเกดมาแทนที่จะได้คุยกับเกดบ้าง เธอกลับไม่พูดอะไรเลยแม้แต่นิด หมอนั่นก็พร่ำแบบเดิม จนกระทั่งพักนึง หมอก็ชักปืนออกมากระชากลูกเลื่อน แถมยังบอกอีกว่า

"พี่น่ะพร้อมทุกเมื่อ เอ็งจะเอาตอนนี้เลยก็ได้ อยู่ท่าอิฐ จะพาพวกมาก็ได้ไม่หลบอยู่แล้ว"

ไอ้น่ะกะมาคุยจริงๆเพราะมาตัวเปล่าๆ ไม่ได้พกอาวุธใดๆเลยในวันนี้ เพราะต้องการแสดงให้รู้ว่า จริงใจที่จะมาคุย แต่หมอนั่นกลับชักปืนมาทางผม ไอ้บิ๊กกับเกดเห็นฝ่ายนั้นชักปืนออกมา แต่ผมก็ดันนิ่งคุยปกติอยู่เหมือนไม่เห็นปืน มันก็เลยขอให้พี่เค้าเก็บปืน แทนที่กะคุยกันให้เข้าเรื่อง หมอก็ยังพูดแบบเดิมอยู่ดี ไอ้ผมก็ชักจะรำคาญมันไม่เข้าเรื่องสักที เลยหันไปถามเกด

"ผมไปกวนคุณมากเลยใช่มั๊ย" ปกติผมไม่เคยพูดกับเกดแบบนี้ เพราะมักจะเรียกชื่อแล้วก็คุยกันถ้าเป็นเวลาปกติก็จะพูดประมาณ โจ๊กกวนเกดมากเหรอ ไรแบบนี้ แต่ถ้าผมพูดแบบนี้เกดรู้ดีว่าผมอารมณ์ไม่ดีมากๆแล้ว หน้าเธอ เสีย แต่ไม่ได้ตอบผมตรงๆกลับส่ายหน้าแล้วบอก

"เปล่า"

"แล้วจะเอาไง คุณก็พูดมาจะได้เคลียสกันให้จบ"

"เกดกับโจ๊กเป็นแค่เพื่อนกัน นี่"

มันน่าเหลือเชื่อมากเลย พูดมาแบบนี้อ่ะ เพราะผมกับเค้ามันเคยมีอะไรที่ทำมาร่วมกันมากกว่าเพื่อน(ไม่ขอเล่านะครับ เดี๊ยวจะติดเรต อาร์ ซะงั้น) แต่ในเมื่อเป็นแบบนี้ก็ดี เพราะมันจะได้ไม่ค้างคา พอคุยกับเกดจบท่าทางหมอนั่นก็คงจะรู้สึกดีแล้วล่ะเพราะๆไงตัวเองก็ไม่เสียคนที่รักนี่ แต่ผมน่ะ เสียใจมากๆ แต่ต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้สึกอะไร เลยให้เกดออกไปก่อน กะว่าจะคุยกับหมอนั่นสองคน เกดก็ออกไป ผมเลยคุยอะไรกับอีกฝ่าย2คน แต่คราวนี้หมอค่อยคุยรู้เรื่องหน่อย ผมก็ถามว่ารู้จักกันเมื่อไหร่ อะไรทำนองนี้ล่ะจำไม่ค่อยได้แล้ว พอคุยจบ ผมก็เลยฝากคืน ดินสอกด ของ รอทติ๊งที่เค้าซื้อให้ผมเป็นของขวัญวันเกิด

"ฝากคืนให้เกดด้วย"

หมอก็รับปาก ผมเลยเดินไปนั่งคุยกับ บิ๊กพักนึงแล้วก็กลับมาที่บ้านแต่ยังไม่เข้าบ้านหรอกแวะคุยกับเพื่อนแปปนึงมันก็บอกจะกินเหล้ากัน ผมก็กำลังเซ็ง เศร้าอยู่พอดีเลยกินกับพวกมันด้วย

เฮ้อกว่าสัปดาห์ที่ผ่านมาผมแยมากเลยครับ กินเหล้าทั้งวันเลย ติดต่อกันทั้งสัปดาห์อ่ะ แต่ตอนนี้ดีขึ้นแล้วครับ ถึงมันจะเสียใจอยู่บ้างก็เหอะ

ไงก็ขอให้มีความสุขก็แล้วกันครับ ผมก็ยังรักคุณอยู่ แต่เราคงจะเดินไปด้วยกันไม่ได้ โชคดีนะ