พอดีต้องขอบอกก่อนว่าผมไม่ได้เป็นนักเขียนนิยายที่มีการตีพิมพ์จำหน่ายแต่ อย่างได้ สิ่งที่จะเล่าต่อไปนี้คือสิ่งที่ได้เรียนรู้จากมหาวิทยาลัยและพูดคุยกับนัก เขียนนิยายและปรสบการ์ณส่วนตัวมานะครับ

หวังว่าคงจะช่วยให้ผู้ที่อยากแต่งนิยายได้ไม่มากก็น้อยครับ

ในการเขียนนิยายนั้นจะแตกต่างจากการ์ตูนหรือนิยายภาพ ตรงที่ว่า ผู้อ่านไม่สามารถรับรู้สิ่งในสมองของคนเขียนได้ทั้งหมด จึงต้องมีการบรรยายฉาก เหตุการ์ณต่างๆ ความคิด การกระทำของตัวละครลงไป

สิ่งแรกนอกจากโครงเรื่องในบทนั้นๆแล้วที่ควรมีการเตรียมข้อมูลไปก็คือตัวละครครับ

1. การบรรยายลักษณ์ของตัวละคร แน่นอนว่าผู้อ่านไม่ใช่คนเขียนดังนั้นหน้าตารูปร่างตัวละครถ้าไม่บรรยายออกมาก็ไม่สามารถรู้ได้ว่าเป็นลักษณะไหน นักแต่งนิยายมือใหม่มักละเลยจุดเริ่มต้นนี้ไปบางคน ทำได้คนอ่านสับสนกับตัวละครในเรื่อง
บางครั้งคนแต่งเองก็มักหลงลืมบุคลิคของตัวละครพอบรรยายในครั้งต่อไปอาจจะมี การใช้คำให้สับสนได้ ตรงนี้แนะนำให้จัดทำโปรไฟล์ตัวละครขึ้นมาครับเช่น

ชื่อ โกวเอ้งเจียะเอี้ย
ผมยาวเลยบ่าสีดำ นัยน์ตาสีดำ
รูปร่าง สูงโปร่งแก้มตอบเล็กน้อย
อาวุธ ดาบ สีดำ
ตำหนิ ตาบอดมีแผลเป็นที่ตาซ้ายพาดยาวลงมา

ชื่อ หมิงเทียนหยา
ผมยาวหยักศกประบ่าสีดำ นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้ม
รูปร่าง สูงโปร่ง
อาวุธ กระบี่
จุดเด่น ถนัดซ้าย แต่ปกติจะใช้มือขวา เก็บความลับว่าถนัดซ้ายไว้

พอได้โปรไฟล์มาแล้วเวลาบรรยายจะไม่พลาดเพราะเราสามารถย้อนกลับมาดูรายละเอียดได้ด้วย

ตัวอย่างการบรรยายลักษณ์ตัวละคร
ตย.1
  แต่หากท่านมองไป แม้ไม่อาจเห็นเค้าหน้าของมันชัดเจน เมื่อเพ่งมองแล้วจะเห็นว่า เป็นบุรุษ นัยตาสีดำ ผมดำขลับยาวเลยบ่า ไม่ไว้หนวดเครา ร่างผอมแก้มตอบเล็กน้อยใบหน้าซีดเหลืองราวกับไม่ต้องแสงตะวันมานานหลายเดือน ชุดของมันเป็นสีดำ คล้ายกับจมไปในความมืดนี้ เสื้อคลุมยาวตัดเย็บจากหนังสวมทับคลุมอาภรณ์สีดำสนิทเช่นกัน

ตย.2
   พวกออคที่ล้มอยู่ตอนแรกก็เงียบแล้วไม่กล้าส่งเสียงอะไรออกมา แขกทั้งหลายต่างยืนแข็งทื่อ แต่มีผู้เดียวที่พุ่งออกมาแทงกระบี่เข้าใส่โกวเฮ้งเจียะเอี้ยจากข้างหลัง แทงเข้าที่คอ

   กระบี่ที่หวังสังหารให้ตายในคราวเดียว

   เสียงติงดังสนั่น กระบี่นี้กลับพลาดไปปักตรึงเพดานห้องโถง

  “นึกไม่ถึง คนอย่างท่านกลับใจอ่อนลงปานนี้”

  ผู้ที่กล่าววาจานี้เป็นชายหนุ่มท่าทางสดใส เปล่งประกาย ผมหยักศก ยาวประบ่า ที่เคยร่วมดื่มกับโกวเฮ้งเจียะเอี้ยเมื่อวันก่อน

  “ท่านก็มาสายอีกเช่นเคย หมิงเทียนหยา”

   โกวเฮ้งเจียะเอี้ยพูดโดยไม่หันกลับไปมอง


นอกจากจัดทำโปรไฟล์ไว้แล้วควรระวังการบรรยายลักษณ์ในครั้งต่อๆไปด้วย ไม่ควรใช้คำที่ขัดแย้งกับรูปลักษณ์ตัวละครเพราะจะทำให้สับสนได้ครับ พอกล่าวถึงในครั้งต่อไปเราก็จะชี้นำคนอ่านให้นึกถึงตัวละครได้ง่ายขึ้นครับ
 
 
 
 
 
2. การบรรยายสิ่งแวดล้อม ถ้าหากนิยายมีแต่บทพูด ถึงบทพูดเหล่านั้นจะสามารถชี้นำให้เห็นสภาพแวลล้อมได้แต่ก็ยังมีข้อจำกัด อยู่ คงจะไม่มีใครจู่ๆบอกว่าสภาพรอบตัวเป็นยังไงละเอียดโดยเฉพาะตัวละครในเรื่อง ซึ่งจะไม่เป็นธรรมชาติเอาซะเลย ดังนั้นผู้แต่งจึงต้องบรรยายสภาพแวดล้อมไปด้วย
สภาพแวดล้อมสามารถกล่าวถึงอะไรได้บ้าง

แบ่งง่ายๆ เวลา ภูมิประเทศ บรรยายกาสในพื้นที่นั้นๆ
การบรรยายเวลา อาจใช้คำเหล่านี้บ่งบอกได้
ตะวันขึ้น (ตอนเช้า)
เงาอยู่กึ่งกลางเท้า ตะวันตรงศรีษะ (เที่ยง)
อาทิตย์ตก (เย็น)
พลบค่ำ (หัวค่ำ)
ดวงจันทร์ลอยสูง  สนธยา (กลางคืน)
ดาวบนท้องฟ้าเริ่มเลือนหาย (ใกล้ฟ้าสว่าง เช้าตรู่)

บรรยายภูมิประเทศ
แว่วเสียงน้ำไหล (ตัวละครอยู่ใกล้แม่น้ำ,ลำธาร)
เสียงคลื่นซัด (เหตุการอยู่บริเวณทะเล)
กลิ่นไอดินและใบไม้ที่โชยมา (สวนหรือป่า)

บรรยายบรรยากาส
เสียงจอแจ (อยู่ในเมืองหรือที่มีคนพลุกพ่าน)
เสียงบีบแตรลั่นจนผมตื่นจากภวัง (อยู่ในเมืองแถวถนน)


ตัวอย่างการบรรยายสิ่งแวดล้อมโดยกล่าวทั้งเวลา สถามที่บรรยากาส


“หอแสงตะวัน” แม้ที่นี้จะไม่ใช่ที่พักหรูหราที่สุดในเมืองหลวงนี้ แต่กลับเป็นแหล่งที่นักเดินทางทั้งหลายชมชอบมา
          มิว่าท่านต้องการอะไร เมื่อท่านมาถึงที่นี้ล้วนไม่ต้องกังวล
          สุรา อาหาร ดนตรี ขอเพียงท่านมีเงิน ล้วนหาได้จากทีนี้ทั้งสิ้น
          บางครั้งเพียงกระซิบกับเจ้าของสถานที่นี้ ก็ยังสามารถหาสตรีได้อีก ทั้งยังจัดมาให้ท่านถึงห้องพัก
          ผู้คนในห้องโถง ในเวลานี้ใกล้พลบค่ำ ยามนี้แม้ยังไม่คับคั่ง แต่บัดนี้มีแขกนั่งอยู่หลายโต๊ะแล้ว
          ในมุมมืดที่สุด อับแสงที่สุด โดยปกติมิใคร่มีแขกนิยมนั่ง แต่บัดนี้กลับมีคนนั่งอยู่
          แสงในห้องโถงแม้สว่าง แต่หากเป็นสถานที่เยี่ยงนี้กลับมิอาจให้สว่างมากเกินไป สถานที่ดื่มสุราย่อมไม่ควรให้สว่างเกินไป


จากตัวอย่างจะเห็นว่ามีการบรรยายว่า สถานที่นั้นเป็นแบบไหน เวลาอะไรบรรยากาสในขณะนั้นเป็นแบบไหนบ้าง
 
 
3.แต่งไปไม่ลงซะที หลายคนคงเคยเขียนๆไปแล้วแก้นั่นแก้นี่ไม่เสร็จ ในหัวคิดไว้อย่างพอลงมือเขียนจริงกลับออกมาอีกอย่างนะนำให้เขียนหัวในบทนั้น ขึ้นมาคร่าวๆครับว่าจะกล่าวถึงอะไรบ้างจากตัวอย่างที่ยกมาในหัวข้อก่อน เช่น ตัวเอก เพื่อนตัวเอก โรงเตี๊ยม การล้างแค้น ออค ทำเนียบยอดฝีมือ ภูมิหลังตัวเอก
พอเล่าเรื่องไหนไปแล้วก็ขีดออกครับ จะลดความฟุ้งของความคิดลงเรียงลำดับได้ง่ายขึ้น แต่ถ้าเป็นเรื่องสั้นก็จบแค่นี้
ส่วนเรื่องยาว ก็แบ่งย่อยออกมาว่าจะเขียนกี่บทโดยบทนี้จะเล่าอะไรแล้วก็เขียนหัวมาแบบที่ กล่าวไว้ตอนต้น จะช่วยให้นิยายเราสามารถเขียนจบได้ไม่ยาก


ทริคเล็กน้อย แต่เป็นมาตรฐานในการพิมพ์

ใช้อักษร cordia new 14 ในการพิมพ์
ย่อหน้ากด Tab หนึ่งครั้ง
เว้นวรรคกดสเปรชบาร์ครั้งเดียว
ช่องคำพูดใส่ " " ทั้งหัวและท้าย
เครื่องหมาย ! ? เว้นวรรคประโยคหนึ่งเคาะเสมอ
ไม่ควรใช้ภาษาแชทมาบรรยายเนื้อเรื่อง นอกจากออกเสียงตัวละครเพื่อแสดงอารมณ์ หรือเสียงที่ตัวละครออกเพี้ยน
โดยปกติตัวเลข 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 ในการเขียนนิยายจะไม่ใส่ ใช้ตัวอักษรแทน
แนะนำให้หาพจนานุกรมสักเล่มไว้ใกล้ๆมือเพื่อการสะกดคำที่ถูกต้องและสามารถ เลือกใช้คำอื่นๆแทนกันเพื่อไม่ให้ซ้ำคำบ่อยๆและสลวยมากขึ้นได้
 
หวังว่าเอนทรี่นี้คงเป็นประโยชน์ให้แก่พี่น้องท่านไหน ที่ลองลองเขียนนิยายบ้างนะครับที่ผมชี้ไว้นั้นเป็นเพียงพื้นฐานเล็กน้อยเท่านั้น

ที่เหลือก็อยู่ที่จินตนาการของท่าน ประสบการ์ณในการเล่าบรรยาย และประสบการ์ณในการอ่านครับ

โอกาสหน้าพบกันใหม่ครับ

Comment

Comment:

Tweet

จอมบุทธ์ปะทะออร์คเรอะ...sad smile

#9 By bigbulb on 2011-06-12 18:52

ขอบคุณทริคดีๆนะค้ะ อธิบายเข้าใจมากๆ ^^
หนูเคยแต่งนิยายตอนอยู่ม.2 แต่งจบด้วย 55
ตอนนี้ก็จบ6และ ยังไม่มีโอกาสแต่งอีกเลย





Hot! Hot! Hot!

#8 By Moonlit Lettuc3 on 2011-06-08 00:05

เป็นประโยชน์อย่างยิ่ง confused smile
อยากรบกวนให้ช่วยแนะนำเกี่ยวกับเทคนิคการดำเนินเรื่องจะได้มั้ยคะ
Hot! Hot!

#7 By Kanya on 2011-06-07 19:22

อืม ม ม ม


^ - ^

ความรู้ ๆ


ผมก็ยังเหมือนเดิม

เขียนสไตล์เดิม ๆ

แต่หลัง ๆ มา เริ่มเค้นวิธีพิมพ์ลงบล็อกให้ได้ศัพท์จริง ๆ

กลัวคนอ่าน จะงงภาษา และ การผิด ๆ ถูก ๆ น่ะพี่


.................................................


ส่วนเอ็กทีน เจ็ด ปี

อืม ม ม นานดี นะ พี่

๕๕๕๕๕๕๕


แล้ว เรื่องที่พี่เป็นนักเล่าเรื่อง

เล่ามาเลย พี่ จะรออ่าน . . . . .. . . . ^ w^
confused smile Hot!

#5 By . on 2011-06-07 09:34

มาอ่านดูอีกทีคำผิดเพียบเลย ว้าาาา
เขียนไม่จบนี่ประจำเลย
...
เหอๆๆ

...
คราวหน้าลองจับทริคเรื่องสั้น ๆ บ้างสิ
แบบพี่ปิยะบอกไง
surprised smile

#3 By JIRA on 2011-06-06 17:24

เราเป็นคนที่ไม่ชอบแต่งนิยายชอบอ่านมากกว่า

เพื่อนๆที่แต่งงนิยายเลยชอบมาให้เกลาภาษาบางที ^^



จากเท่าทีอ่านแล้วเจ้าของบลอคสำนวดีมากอ่ะ ชอบบบ

แต่เรามีจุดอ่อนแก้ไม่หายอย่างนึงอยู่เศร้ามากๆ ถ้านิยายเล่มไหนตัวละครเป็นชื่อภาษาจีนปุ๊บ จะศูนย์เสียความสามารถในจากจำชื่อ

เลยอ่านนิยยายแบบนี้ไม่รอดเท่าไหร่ เวงกำพยายามแล้วนาาา

Hot! Hot! Hot!

#2 By Adriasoss on 2011-06-06 14:54

มาเจิมคนแรก

วิธีที่บอกมาคือการเขียน นิยายยาว ๆ

เรื่องสั้น นั้นไม่จำเป็น กลวิธีของเรื่องสั้น

ต้องเข้าสิ่งที่ตัวละครทำ และออกมาเป็นผล

ภายใน 4 - 5 หน้ากระดาษ เอ 4

โอเค บ้ายบาย

open-mounthed smile confused smile

#1 By ปิยะ99 on 2011-06-06 10:45